Ny+tidemand

= = = =
 * // __Å analysere eit bilete__ //**


 * //Oppgåva vår går ut på at vi skal analysere biletet av den norske kunstnaren Rolf Groven, og vise korleis dei nasjonalromantiske referansane og førestellinga om det norske kjem fram i dette kunstverket. Rachel Viken og Marielle Nordnes har valt bilete av Adolf Tidemand Norsk juleskikk. Vi skal analysere biletet: Ny - Tideman av Rolf Groven som er sampling av biletet: Norsk juleskikk av Adolf Tidemand. Men først litt om Groven// :[[image:preview1.jpg width="498" height="440" align="right"]]**


 * __Rolf Groven (fødd.11 mars 1943) __**

Rolf Dagfinn Groven er ein norsk biletkunstnar frå Fræna i Møre og Romsdal. Han er utdanna innan byplanlegging, arkitektur og kunst. Groven fekk eit gjennombrot som kunstnar med biletet //Rolv Wesenlund og Mona Lisa//.

Biletet Atomgutten frå 1977 vart nytta i mange land i høve den politiske kampen mot satsing på atomkraftverk. Han lager bilete innanfor mange tema for eksempel: Krig, politikk og miljø. Han brukar sampling i kunsten sin og dette vekker ofte oppsikt og diskusjon. [|**//http://www.groven.no/rolf/images/previews/preview1.jpg//**]

__Kva skjedde i samfunnet på 1800-talet, når bilete; Norsk juleskikk av Adolf Tidemand vart laga?__ //**
 * //

I løpet av 1800-talet skjer det vi kallar industrielle revolusjonen i Europa. Den teknologiske utviklinga endra produksjonsprosessanetotalt og gjorde jordbrukssamfunn om til industrisamfunn. Denne utviklinga gav også støyten til rekkje andre endringa. Mellom anna vart klassesamansetjinga i samfunnet endra. Ein stor, ny samfunnsklasse, arbeidarklassen, voks fram. Stadig fleire flytta inn til byane og tok arbeid i fabrikkane. Slik voks byane. Industriell produksjon førte til fleire varer, og det førte igjen til meir handel. Den same teknologiske utviklinga som hadde gjort industriproduksjonen mogeleg, gjorde det og mogeleg med produksjon av transport middel som tog og dampskip. Slik endra vilkåra seg for transport og kommunikasjon. Både varer og personar kunne fraktast lengre og raskare. På havet overtok dampskipa etter kvart for dei gamle segleskipa. Den første jernbanelinja i Noreg vart opna i 1854, mellom Kristiania og Eidsvoll.

Det moderne samfunnet som vaks fram førte til ein ny, moderne litteratur. Forfattarane reagerte ulikt på alt det nye. Somme hylla den nye tida og alle utfordringane ho gav, andre reagerte med å trekke seg tilbake frå samfunnet og inne i seg sjølve. Dei opplevde det moderne samfunnet som framandt og fiendtleg. Utover i 1870-åra vart det skapt ein omfattande ny litteratur som følgde opp-fordringa frå Brandes og sette samfunnsproblem under debatt. Først ute i Noreg var Bjørnstjerne Bjørnson, og seinare kom Henrik Ibsen, Alexander Kjelland, Jonas Lie, Arne Garborg og Amalie Skram. Alle dei tok opp dei idemessige utfordringane som låg i tida. 

På 1800-talet begynte dei kunstnariske uttrykka å endre karakter. Man tok eit oppgjør med klassiske ideal for tema og formgiving. Den nye kunsten blei sett på som eit uttrykk for kunstnarens egen tid, og framsto dermed som eit oppgjør med tidligare måtar å oppfatte verkeligheta på. Den moderne kunsten blei påverka av korleis teknologi og vitenskap omforma menneskjenes måte å leve på; ulike former for ”maskinestetikk” blei toneangivende, ikkje minst innanfor den funksjonalistiske arkitekturen.  Menn og kvinner hadde ulike roller i samfunnet og forestillingene om forskjellene mellom kjønnene ble forsterket i løpet av 1800-tallet. Tidligere hadde familien vært et arbeidsfellesskap i hjemmet, men i denne perioden ble produksjonen i stadig økende grad flyttet ut av hjemmet. Kvinnene ble værende i hjemmet med ansvar for barn og husarbeid. Mennene skulle arbeide ute, ta de politiske avgjørelsene og styre økonomien.

 __Bilete vi skal analysere__  **//Bilete til venstre er Norsk juleskikk av Adolf Tidemand og biletet til Høgre er Ny - Tidemand av Rolf Groven//**

 __No er det ei ny tid__ Vi skal analysere bilete Ny-Tidemand av Rolf Groven, som er ein sampling av bilete Norsk Juleskikk av Adolf Tidemand. Tidemand var fødd 1814 i Mandal og vaks opp til å bli ein norsk målar. Han har dei mest kjende verka frå nasjonalromantikken. Bilete Norsk Juleskikk vart laga i 1846 og vi ser tydeleg at det er frå nasjonalromantikken. Nasjonalbygging og forstillinga av norsk identitet var viktig i den perioden. Det vart og satt eit stort fokus på det norske generelt, i bilete ”Norsk Juleskikk” ser vi det typisk norske stabburet, landskapet, menneska og då særskilt bonden og hans levekår. Bileta vi skal analysere er to forskjellige bilete. Groven er ein norsk biletkunstnar som tar opp tema som krig, politikk og miljø. Vi ser at han brukar sterke kontrastar i bileta sine for å vekke folk, der han tar opp problem i samfunnet. Akkurat som dei gjorde i kunsten og litteraturen utover 1870-åra. I løpet av 1800-talet skjer det som kallast den industrielle revolusjonen i Europa, og folk flytta til byane (urbanisering). Vi ser klare parallellar til denne tida i bilete til Groven. Originalbilete ”Norsk Juleskikk” har veldig nasjonalromantiske preg over seg, mens ”Ny-Tidemand” fjernar det gamle nasjonalromantiske og tar inn det moderne industrielle utviklinga i samfunnet i dag. Han visar ein slags kritisisme til det moderne samfunn, om korleis kanskje det industrielle øydelegg det ”romantiske” ved det norske, som baserer seg primært på natur .

Dette kunstverket ”Norsk Juleskikk” av Adolf Tidemand er eit måleri, som er laga frå nasjonalromantikken. Adolf Tidemand var fødd 1814 i Mandal og døyde 1876 i Düsseldorf. Han var ein norsk målar, som levde i den nasjonalromantiske perioden. Adolf studerte på Det kongelige danske kunstakademi og kunstakademiet i Düsseldorf. Nasjonalromantikken var perioden Tidemand måla bileta sine. Her er var det satt stort fokus på det romantiske, det vil seie at nasjonalfølelsen var særs viktig på denne tida. Kunstverket er ikkje tenkt for ei særskilt målgruppe, men det appellera og fangar merksemda for menneske i ein eldre aldersklasse. Det er fortsett ikkje berre dei eldre som har sansen for slik kunst, det kan og vere dette kunstverket fangar mange unge si interesse. Rolf Groven er ein norsk biledkunstnar, og han lagar bilete ut i frå mange tema, som krig, politikk og miljø. Bilete hans ”Ny-Tidemand er ein sampling av bilete ”Norsk Juleskikk”. Her er det satt fokus på det moderne industrielle.

På bilete ”Ny-Tidemand” av Groven ser vi det typisk norske stabburet som blir frakta med helikopter over eit moderne industri samfunn. Her ser vi tydelige kontrastar mellom det romantiske og det moderne samfunn. Han visa ein tilsynelatande kritisisme til det moderne. Vi har etterkvart utvikla oss i stor grad meir og meir, og teknologien vert stadig større. Groven lagar eit bilete som viser oss det typisk norske stabburet som vert frakta vekk grunna industrien og det moderne samfunnet som vert bygd. I bakgrunnen kjem det tydeleg fram at det er industri arbeid og det moderne samfunn blir til. I forgrunnen er stabburet satt i fokus i forhold til resten. Her ser vi at stabburet blir frakta vekk med helikopter, som gjev heile bilete ein heilskap og rørsle. Blikkfanget fokuserar ved førsteinntrykk på stabburet og det som skjer rundt dette augeblikket. ”Ny-Tidemand” har også nytta sterkare verkemiddel i forhold til det gamle. Vi ser tydleg meir dynamikk og handling i Ny-Tidemand, sterkare fargar og kontrastar. Berre dette gjev biletet eit mykje meir moderne preg, men sjølvsagt er det mykje anna som prega Ny-Tidemand til å vere moderne i forhold til originalen, som til dømes objekta i biletet, som helikopter, moderne arbeidsklede og moderne industrirøyr og bygg. Det er mildt sagt ikkje vanskeleg å sjå kva for eit bilete som høyrer til den moderne utgåva og kva bilete som tilhøyrer det gamle biletet frå nasjonalromantikken.

Bilete kan ved første blikk minne om eit froskeperspektiv, men dette er på grunn av at motivet er plassert høgt i forhold til bakken. Bilete har eit normalperspektiv. Normalperspektiv har som regel ein god verknad i forhold til eit statisk bilete, men i dette biletet som har eit så høgt plassert motiv har dette ingenting å sei, for dynamikken er uansett i stor grad til stades. Biletet er totaloversiktelig, fordi du ser ein svær heilskap der det einaste som vært beskjært ut er delar av industrien, men biletet viser uansett nok for å få med alt ein treng å sjå av den industriprega periferien.

Heile maleriet er proppa av element som flyr og svever, huset og toppen av dei høgaste industripipene er tydleg velplassert i forhold til det gylne snitt. Når det gjelder balanse i bilete er det brukt vekt og fargekontrastar. På høgre side med dei store industribyggene er det meir vekt, og element. På venstresida er det ein sterk raudfarge av flamme som kompanserar og gjev ein dynamisk og behageleg balanse. Det er ikkje tydelege framstillingar av menneske i bilete, menneska stillar mindre viktig i forhold til originale bilete. Samtidig visar dei sin plikt i industrien.

Vi skal analysere bilete Ny-Tidemand av Rolf Groven, som er ein sampling av bilete Norsk Juleskikk av Adolf Tidemand. Han var fødd 1814 i Mandal og vaks opp til å bli ein norsk målar. Han har dei mest kjende verka frå nasjonalromantikken. Bilete Norsk Juleskikk vart laga i 1846 og vi ser tydeleg at det er frå nasjonalromantikken. Nasjonalbygging og forstillinga av norsk identitet var viktig i den perioden. Det vart og satt eit stort fokus på det norske generelt, i bilete ”Norsk Juleskikk” ser vi det typisk norske stabburet, landskapet, menneska og då særskilt bonden og hans levekår. Bileta vi skal analysere er to forskjellige bilete. Groven er ein norsk biletkunstnar som tar opp tema som krig, politikk og miljø. Vi ser at han brukar sterke kontrastar i bileta sine for å vekke folk, der han tar opp problem i samfunnet. Akkurat som dei gjorde i kunsten og litteraturen utover 1870-åra. I løpet av 1800-talet skjer det som kallast den industrielle revolusjonen i Europa, og folk flytta til byane (urbanisering). Vi ser klare parallellar til denne tida i bilete til Groven. Originalbilete ”Norsk Juleskikk” har veldig nasjonalromantiske preg over seg, mens ”Ny-Tidemand” fjernar det gamle nasjonalromantiske og tar inn det moderne industrielle utviklinga i samfunnet i dag. Han visar ein slags kritisisme til det moderne samfunn, om korleis kanskje det industrielle øydelegg det ”romantiske” ved det norske, som baserer seg primært på natur. Dette kunstverket ”Norsk Juleskikk” av Adolf Tidemand er eit måleri, som er laga frå nasjonalromantikken. Adolf Tidemand var fødd 1814 i Mandal og døyde 1876 i Düsseldorf. Han var ein norsk målar, som levde i den nasjonalromantiske perioden. Adolf studerte på Det kongelige danske kunstakademi og kunstakademiet i Düsseldorf. Nasjonalromantikken var perioden Tidemand måla bileta sine. Her er var det satt stort fokus på det romantiske, det vil seie at nasjonalfølelsen var særs viktig på denne tida. Kunstverket er ikkje tenkt for ei særskilt målgruppe, men det appellera og fangar merksemda for menneske i ein eldre aldersklasse. Det er fortsett ikkje berre dei eldre som har sansen for slik kunst, det kan og vere dette kunstverket fangar mange unge si interesse. Rolf Groven er ein norsk biledkunstnar, og han lagar bilete ut i frå mange tema, som krig, politikk og miljø. Bilete hans ”Ny-Tidemand er ein sampling av bilete ”Norsk Juleskikk”. Her er det satt fokus på det moderne industrielle.

På bilete ”Ny-Tidemand” av Groven ser vi det typisk norske stabburet som blir frakta med helikopter over eit moderne industri samfunn. Her ser vi tydelige kontrastar mellom det romantiske og det moderne samfunn. Han visa ein tilsynelatande kritisisme til det moderne. Vi har etterkvart utvikla oss i stor grad meir og meir, og teknologien vert stadig større. Groven lagar eit bilete som viser oss det typisk norske stabburet som vert frakta vekk grunna industrien og det moderne samfunnet som vert bygd. I bakgrunnen kjem det tydeleg fram at det er industri arbeid og det moderne samfunn blir til. I forgrunnen er stabburet satt i fokus i forhold til resten. Her ser vi at stabburet blir frakta vekk med helikopter, som gjev heile bilete ein heilskap og rørsle. Blikkfanget fokuserar ved førsteinntrykk på stabburet og det som skjer rundt dette augeblikket.

”Ny-Tidemand” har også nytta sterkare verkemiddel i forhold til det gamle. Vi ser tydleg meir dynamikk og handling i Ny-Tidemand, sterkare fargar og kontrastar. Berre dette gjev biletet eit mykje meir moderne preg, men sjølvsagt er det mykje anna som prega Ny-Tidemand til å vere moderne i forhold til originalen, som til dømes objekta i biletet, som helikopter, moderne arbeidsklede og moderne industrirøyr og bygg. Det er mildt sagt ikkje vanskeleg å sjå kva for eit bilete som høyrer til den moderne utgåva og kva bilete som tilhøyrer det gamle biletet frå nasjonalromantikken.

Bilete kan ved første blikk minne om eit froskeperspektiv, men dette er på grunn av at motivet er plassert høgt i forhold til bakken. Bilete har eit normalperspektiv. Normalperspektiv har som regel ein god verknad i forhold til eit statisk bilete, men i dette biletet som har eit så høgt plassert motiv har dette ingenting å sei, for dynamikken er uansett i stor grad til stades. Biletet er totaloversiktelig, fordi du ser ein svær heilskap der det einaste som vært beskjært ut er delar av industrien, men biletet viser uansett nok for å få med alt ein treng å sjå av den industriprega periferien.

Heile maleriet er proppa av element som flyr og svever, huset og toppen av dei høgaste industripipene er tydleg velplassert i forhold til det gylne snitt. Når det gjelder balanse i bilete er det brukt vekt og fargekontrastar. På høgre side med dei store industribyggene er det meir vekt, og element. På venstresida er det ein sterk raudfarge av flamme, også sterke raudlege fargar frå termodressane til menneskjene som kompenserar (utjevner heilskapen) og gjev ein dynamisk og behageleg balanse i bilete. Samtidig spelar fargene på stabburet inn, med ein mildare oransje/raud farge (brun) som også er viktig for balansen i biletet, men hadde fargen på stabburet vore like sterk som flammen til dømes, hadde det ikkje vore like harmonisk i balansane. Det er ikkje tydelege framstillingar av menneskja i bilete, menneskja stillar mindre viktig i forhold til originale bilete. Men uansett er dei viktig for å framheve det industrielle som bilete prøvar å framstille og det som nemnt tidlegare; balansegongen i bilete. Menneskjene er som resten av bilete: realistisk framstilt.

Biletet har veldig reine og fine flatar, som gjev eit veldig romslig inntrykk, samtidig inneheld bilete så mykje detaljer av handling, som gjev bilete mykje spenning i forhold til kor reine flatar som bilete har. Interessant nok så er industriobjektane i bilete litt meir skuggelakt enn for eksempel stabburet og resten av forgrunnen, og dette kan jo også verke symbolsk i forhold til kritisismen mot industrien. På taket er det eit julenek som tiltrekker fugler på det originale biletet, medan stabburet henger i lufta også heilt originalt på Ny Tidemand med også neket på taket, medan på dette bilete er det ingen fuglar i lufta, og dette kan sjåast ut som eit av symbola han har brukt for å kritisere industriutviklinga som føregår den dag i dag. Stabburet har også framleis snø på taket i Ny Tidemand sånn som på originalen, det kan virke som om Groven har tatt i bruk stabburet i sin heilt originale framstilling for å kunne bruke det sterkare opp mot resten av det moderne og industrielle i bakgrunnen som han tydleg kritiserar. Ein kan sei så at stabburet henger heilt originalt har ein viss symbolikk i seg sjølv, berre den detaljen. <span style="background-color: #ffffff; font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 121%;"> Kunstverket fortel oss at industrien er inn for fult. Alt blir berre meir og meir industrialisert, og vi blir meir og meir avhengig av teknologi. Det er ikkje lenger slik det var før. Tida forandrar seg og det same gjer vi. Rolf Groven bytte ut det tradisjonelle og nasjonalverdiane i frå originalen, med industri og klima forurensande miljø. Dette er fordi han liker å sette ting litt på spissen, og tar opp aktuelle tema eller problem frå samfunnet i dag. Det virke som han kanskje prøver å provosere folk og vekke deira interesse. Nasjonalbilete og nasjonalkjensle er noko vi alle har på eit eller anna vis, og her trakkar han litt på den nasjonalromantiske kjensla Adolf Tidemand viser i bilete sitt. Han lager ein ny nasjonalkjensle, og det er vist ikkje flott og ven natur, tradisjonar, bunad og stabbur. Nei han har bytta ut det med det moderne, med industri. Symbolinnhaldet er tydelig, her symboliserer stabburet som blir frakta bort, alt det gamle, vår historie, tradisjon og kulturen vår, blir bytta ut og frakta bort av alt det nye moderniseringa med industrialisering. Ein får ein kjensle av at enten utviklinga i samfunnet er bra for oss eller at den rett og slett er katastrofal. Dei negative sidene er miljø forureina av drivhusgassar frå industrien, og det påverkar utviklinga av samfunnet og korleis generasjonane vidare vi ha det på denne Jordkloden etter oss. Ein kan få ein kjensle av trist, fordi gamal tradisjon og kunnskap om bondelivet og jordbruket dør ut, fleire flyttar til tettstad og det er mindre bønder no enn noen gang før.

Bodskapen er kanskje at det er ein ny tid no, og at leve måten som var før dør sakte ut. Det blir mindre og mindre bønder og gamal kunnskap dør ut om landbruk og gjenvinning. Vi må ta vare på jordkloden vår og det er det som er det viktigaste. Biletet NY- Tidemand ser veldig moderne ut og ein ser klare forskjellar mellom originalen og samplinga. NY - Tidemand vart laga i 2007, og det kan ein sjå klart og tydelig. Målgruppa for biletet er eigentlig alle, men spesielt dei som er interessert i historie og samfunnet vårt. Bilete er laga i realistisk stil, men er overdrivande i tillegg. Tittelen på biletet er NY-Tidemand og kunstnaren Groven vil kanskje fortel oss at dette er ein sampling av Adolf Tidemand berre at det er ein ny versjon av biletet. Så tittelen fortel mykje. Det kan virke som tittelen appellerer til at det som skjer i biletet er frå ein ny tid vi er komet i no.

Vi meinar kunstverket er stilig og appellerande til notida. Det har eit moderne og kreativt uttrykk, og ein ser klart at kunstnaren meinar noko med biletet. Vi opplever biletet som overdrivande og litt på spissen sida stabburet blir frakta bort med helikopter og industriarbeidarar jobbar rett ved sidan av. Vi meinar bilete NY - Tidemand kan ha mange djupne meiningar som for eksempel: At ein skal bort frå det nasjonalromantiske synet på tilverelse og sjå det realistiske som skjer med vårt samfunn, at industrialliseringa ikkje er berre, berre får norsk natur og miljø, ein må ta vare på tradisjonar, historia og norsk kultur eller ein på ta bort alt det gamle fordi no er det, det moderne og industrielle som teller. Det kan vere mykje innhaldet eller meininga bak biletet kan vere, så det er opp til den som ser og den som tolkar biletet som får bestemme sjølv korleis ein vil tolke det. Kjensla vi meinar biletet kan vekkje er: stress, kjensle av at ting skjer for fort i samfunnet og at vi ikkje er klar for konsekvensane endringane kan få.

Vi meinar absolutt at samplinga får fram bodskapen sin og har ein tildens til å vekkje folks interesse. Det heilskaplige inntrykket vårt av biletet er at det er ein god og gjennomtenkt sampling, med gode kontrastar, og har eit moderne uttrykk. Utviklinga som skjer i samfunnet kan få konsekvensar for kulturbevaringa, nasjonalkjensla vår og politikken. Forureining og avfal er eit stort problem for miljøet i dag. Biletet Ny - Tidemand tar opp aktuelle problem frå samfunnet, og inn i kunsten. Groven setter ting litt på spissen og bruker mange hjelpemiddel for å forsterke sin bodskap. <span style="color: #c4bd97; font-family: 'Times New Roman',Times,serif; font-size: 18pt;">

Kjelder:

Biletelinkar: [] Dato: 08.04.10

[] Dato: 18.04.10